Gedicht van Marjo Gerardu

Mijn tranen!!

Tranen branden in mijn ogen
van angst eenzaamheid en verdriet
Ik durf niet meer na te denken
wat er nog zal liggen in het verschiet

Tranen op mijn wangen
van leed vernedering en pijn
waarom is dit met mij gebeurt
en mag ik niet meer gelukkig zijn

Tranen vallen op de grond
zuiver helder en onaangetast
Verdorie ik wil niet meer langer
dat dit nog in mijn leven past

Tranen die zijn opgedroogd
niet meer langer door angst overmand
Om jou je zult het nog wel weten
jij die mij heeft aangerand

Marjo